Το πειραματικό μυθιστόρημα του Τζέιμς Τζόυς, που εκδόθηκε το 1939, ανατρέπει τη γλώσσα και την πλοκή για να αποδώσει τη νυχτερινή συνείδηση, και παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα —και επιδραστικά— έργα της λογοτεχνίας.
Σε άρθρο του Noema, ο Νέιθαν Γκάρντελς εξετάζει την άποψη ότι η ανθρώπινη σκέψη και οι αποφάσεις διαμορφώνονται ήδη μέσα σε δίκτυα βιολογικών και τεχνολογικών σχέσεων. Το φιλοσοφικό ερώτημα είναι τι σημαίνει ανθρώπινος έλεγχος της τεχνητής νοημοσύνης όταν η καθημερινή ζωή εξαρτάται τόσο στενά από τις υπολογιστικές υποδομές.
Η Anthropic αναθεώρησε την πολιτική χρήσης της, απαγορεύοντας την παρατεταμένη και αναίτια κακοποιητική ή σκληρή συμπεριφορά προς τα μοντέλα της. Η αλλαγή συνδέεται με τη συζήτηση για το αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να έχει συνείδηση, χωρίς να αποτελεί απόδειξη ότι διαθέτει.
Σε απόσπασμα που δημοσιεύει το Tricycle, ο Τικ Νατ Χαν παρουσιάζει την ενσυνειδητότητα ως τρόπο ουσιαστικής επαφής με τη ζωή. Η βουδιστική προσέγγισή του συνδέει την αποδοχή της παροδικότητας με τη χαρά, τη συμπόνια και τη φροντίδα των άλλων.
Η Σέριλ Στράους Άινχορν εξηγεί γιατί η ανθρώπινη κρίση γίνεται πιο σημαντική όσο ενσωματώνεται η τεχνητή νοημοσύνη στις αποφάσεις μας, και προτείνει πρακτικές —όπως η στρατηγική παύση, το «όραμα επιτυχίας» και η μέθοδος AREA— ώστε να χρησιμοποιούμε τα εργαλεία ΤΝ χωρίς να χάνουμε τις αξίες και τον έλεγχό μας.
Ο Αμερικανός νευροεπιστήμονας και πρωτευοντολόγος Ρόμπερτ Σαπόλσκι μελέτησε επί δεκαετίες το στρες σε άγριους μπαμπουίνους και έγινε γνωστός για τη θέση του ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά καθορίζεται βιολογικά, χωρίς ελεύθερη βούληση.
Ο Ντάγκλας Χόφσταντερ είναι Αμερικανός γνωστικός επιστήμονας, γνωστός για το βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο Gödel, Escher, Bach και τη θεωρία του για τους «παράξενους βρόχους». Το έργο του εκτείνεται από την αναλογία και τη μετάφραση ποίησης μέχρι τα αμβιγράμματα και τον σκεπτικισμό απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη.
Ο Ντόναλντ Χόφμαν, γνωστικός ψυχολόγος στο UCI, υποστηρίζει ότι οι αισθήσεις μας δεν αποκαλύπτουν την πραγματικότητα αλλά λειτουργούν ως εξελικτική διεπαφή, και ότι η συνείδηση είναι το θεμέλιο του φυσικού κόσμου.
Ο ΒΡΕΤΑΝΌΣ μαθηματικός και φυσικός τιμήθηκε με Νόμπελ για την απόδειξη ότι ο σχηματισμός μαύρων τρυπών είναι ισχυρή πρόβλεψη της γενικής σχετικότητας, ενώ οι απόψεις του για τη συνείδηση παραμένουν αμφιλεγόμενες.
Ο Αμερικανός συγγραφέας και καθηγητής Τζόζεφ Κάμπελ διατύπωσε τη θεωρία του μονομύθου, δείχνοντας ότι οι μεγάλες μυθολογίες του κόσμου μοιράζονται μια κοινή δομή, και επηρέασε βαθιά τον σύγχρονο κινηματογράφο και τη σκέψη για το νόημα της ζωής.
Το δοκίμιο του 1942 όπου ο Καμύ υποστηρίζει ότι η ζωή δεν έχει εγγενές νόημα, αλλά αυτό δεν οδηγεί στην αυτοκτονία: οδηγεί στην εξέγερση, την ελευθερία και το πάθος για ζωή.
Το βραβευμένο βιβλίο του Ντάγκλας Χόφσταντερ εξερευνά την αυτοαναφορά και τους «παράξενους βρόχους», δείχνοντας πώς η σκέψη και το νόημα αναδύονται από στοιχεία που από μόνα τους δεν έχουν νόημα.
Με έναν δωρεάν λογαριασμό το site γίνεται και δικό σας:
Έχετε ήδη λογαριασμό; Σύνδεση
