Το πειραματικό μυθιστόρημα του Τζέιμς Τζόυς, που εκδόθηκε το 1939, ανατρέπει τη γλώσσα και την πλοκή για να αποδώσει τη νυχτερινή συνείδηση, και παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα —και επιδραστικά— έργα της λογοτεχνίας.
Στο βιβλίο του Sleeping Beauties, ο Ντέιβιντ Μπερν εξετάζει γιατί σημαντικές ιδέες παραμερίζονται και πώς ανακαλύπτονται ξανά. Οι ιστορίες του αναδεικνύουν τον ρόλο των προκαταλήψεων, της τύχης και της πνευματικής ανοιχτότητας στην αναγνώριση της δημιουργικότητας.
Ο νευροβιολόγος Ρόμπερτ Σαπόλσκι εξηγεί γιατί η κλασική αναγωγική προσέγγιση αποτυγχάνει να εξηγήσει πολύπλοκα βιολογικά συστήματα και παρουσιάζει τις βασικές ιδέες της θεωρίας του χάους και των φράκταλ.
Το βιβλίο του Σάιμον Σινγκ εξιστορεί την αναζήτηση της απόδειξης του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά, από τη διατύπωσή του το 1637 μέχρι την απόδειξη του Άντριου Γουάιλς το 1995 — και πώς έγινε το πρώτο βιβλίο μαθηματικών που έφτασε στο νούμερο ένα των πωλήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ (John Steinbeck) τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1962 για το ρεαλιστικό και γεμάτο κοινωνική αντίληψη έργο του. Έγραψε μερικά από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του 20ού αιώνα, με επίκεντρο τους φτωχούς εργάτες και τους παρίες της Καλιφόρνια.
Το οικογενειακό έπος του Τζον Στάινμπεκ για δύο οικογένειες στην κοιλάδα Σαλίνας της Καλιφόρνια, με φόντο την ιστορία του Κάιν και του Άβελ, εξερευνά την ενοχή, την ελευθερία και τη δύναμη της επιλογής.
Δύο εργάτες, ένα κοινό όνειρο και μια τραγική κατάληξη: το κλασικό έργο του Τζον Στάινμπεκ για τη φιλία, τη μοναξιά και την αδυναμία απέναντι στις συνθήκες.
Ογδόντα επτά χρόνια μετά τη δημοσίευσή του, το μυθιστόρημα του Τζον Στάινμπεκ για την οικογένεια Τζόουντ και τον δρόμο της προσφυγιάς από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια παραμένει ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας, γιατί συνδέει την οικολογική καταστροφή με την οικονομική αδικία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Το δοκίμιο του 1942 όπου ο Καμύ υποστηρίζει ότι η ζωή δεν έχει εγγενές νόημα, αλλά αυτό δεν οδηγεί στην αυτοκτονία: οδηγεί στην εξέγερση, την ελευθερία και το πάθος για ζωή.
Το μυθιστόρημα του 1947 περιγράφει την επιδημία και τον αποκλεισμό του Οράν, και μέσα από τις επιλογές των ηρώων του υπενθυμίζει ότι ακόμη και στην κρίση οι άνθρωποι είναι περισσότερο καλοί παρά κακοί.
Σε επιστολή του προς τον αδελφό του Τεό το 1884, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ υποστηρίζει ότι ο φόβος του λάθους και το «άδειο βλέμμα» του λευκού καμβά οδηγούν σε στασιμότητα και μετριότητα· η Αμάντα Πάλμερ λέει ότι το δώρο που έχουμε να δώσουμε βρίσκεται συνήθως εκεί όπου δεν θέλουμε να πάμε και δεν νιώθουμε ασφαλείς.
Ο Ρίτσαρντ Φάινμαν τιμήθηκε με Νόμπελ για τη θεμελίωση της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής, δημιούργησε τα ομώνυμα διαγράμματα και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως εκλαϊκευτής της επιστήμης — με σκοτεινές πτυχές στην προσωπική του ζωή.
Με έναν δωρεάν λογαριασμό το site γίνεται και δικό σας:
Έχετε ήδη λογαριασμό; Σύνδεση
