Από το 2023, ο οργανισμός Royal Cornwall Hospitals NHS Trust στο Ηνωμένο Βασίλειο δοκιμάζει μια διαφορετική απάντηση σε ένα επίμονο πρόβλημα: τον θόρυβο στα νοσοκομεία. Το πιλοτικό πρόγραμμα Silent Hospital, μια τριετής μελέτη, δεν προσπαθεί απλώς να πνίξει τον ήχο με ηχοαπορροφητικά πλακάκια ή μαλακά δάπεδα. Αντιθέτως, αντιμετωπίζει τον θόρυβο ως δεδομένα που μπορούν να δρομολογηθούν, με στόχο τη μείωση της «κόπωσης από συναγερμούς» και της ηχορύπανσης στους θαλάμους. Καθώς ολοκληρώνεται η δεύτερη φάση του πιλοτικού, ο οργανισμός αναφέρει ότι τα αποτελέσματα είναι αρκετά ενθαρρυντικά ώστε άλλα νοσοκομειακά δίκτυα στη Βρετανία να ετοιμάζονται να ακολουθήσουν.
Οι νοσοκομειακοί θάλαμοι είναι διαβόητα θορυβώδεις. Στις μονάδες εντατικής θεραπείας, ο συνεχής θόρυβος υποβάθρου συχνά κυμαίνεται κατά μέσο όρο από 50 έως 70 ντεσιμπέλ, επίπεδο συγκρίσιμο με πυκνή κίνηση, ενώ οι απότομες κορυφώσεις ξεπερνούν συχνά τα 80 έως 100 ντεσιμπέλ, περίπου όσο ένα κομπρεσέρ. Τα επίπεδα αυτά υπερβαίνουν κατά πολύ το όριο των 30 ντεσιμπέλ που συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για να μπορεί κανείς να ξεκουραστεί. Μελέτες από διεθνή συστήματα υγείας δείχνουν ότι το κλινικό προσωπικό δέχεται εκατοντάδες σήματα συναγερμού ανά βάρδια και ότι έως και το 90% από αυτά δεν χρειάζονται κλινική παρέμβαση — για παράδειγμα, επειδή ένας ασθενής πατάει κατά λάθος το κουμπί κλήσης όταν κινείται.
Το αποτέλεσμα είναι η κόπωση από συναγερμούς. Όταν ο εγκέφαλος εκτίθεται σε συνεχή μπιπ υψηλής συχνότητας, αναπτύσσει εξοικείωση, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η αντίδραση σε πραγματικά επείγοντα περιστατικά, καθώς φιλτράρει τον θόρυβο υποβάθρου. Στη διάρκεια μιας μεγάλης βάρδιας αυτή η γνωστική επιβάρυνση εξαντλεί την πνευματική ενέργεια και αυξάνει την ευαλωτότητα σε ιατρικά λάθη. Η Myers, την οποία επικαλείται το ρεπορτάζ, λέει ότι η αίσθηση μπορεί να ακολουθεί το προσωπικό και στο σπίτι: «Νιώθεις ότι ακούς τα κουδούνια ακόμη και όταν δεν είσαι στη δουλειά».
Οι ασθενείς πληρώνουν επίσης το τίμημα. Ο επίμονος θόρυβος των συναγερμών συμβάλλει σε σοβαρό κατακερματισμό του ύπνου και σε παραλήρημα που προκαλείται από τη νοσηλεία, το οποίο συνδέεται με παρατεταμένη παραμονή, υψηλότερα ποσοστά επανεισαγωγής και μακροχρόνια γνωστική εξασθένηση, εξηγεί η Tamsin Allen, επικεφαλής ψηφιακού σχεδιασμού του προγράμματος Silent Hospital. Το πρόβλημα έχει τραβήξει την προσοχή της καλλιτέχνιδας και σχεδιάστριας ήχου Yoko Sen, η δουλειά της οποίας πάνω στα ηχητικά τοπία στους χώρους υγείας αναδεικνύει πώς ο μετασχηματισμός των ακουστικών περιβαλλόντων μπορεί να ενισχύσει την αξιοπρέπεια και την επούλωση για ασθενείς και φροντιστές.
Με έμπνευση από πλήρως ήσυχες εγκαταστάσεις στη Νορβηγία, μεταξύ άλλων ένα πρωτοποριακό νοσοκομείο στο Τρόντχαϊμ, η ομάδα της Κορνουάλης έβαλε στόχο να επιβάλει σιωπή στη μονάδα λεχωΐδων του Royal Cornwall Hospital. Σε συνεργασία με τις εταιρείες τεχνολογίας Wandsworth Healthcare και τη νορβηγική εταιρεία ψηφιακής υγείας DNV Imatis, αντικατέστησε τους παραδοσιακούς βομβητές που προηγουμένως χτυπούσαν περισσότερες από 100 φορές κάθε μέρα. Το προσωπικό πλέον φέρει ειδικές κινητές συσκευές με λογισμικό ειδοποιήσεων. Κάθε επαγγελματίας υγείας είναι υπεύθυνος για συγκεκριμένους ασθενείς κατά τη βάρδια· όταν ένας ασθενής πατάει το κουμπί κλήσης, μια αθόρυβη ειδοποίηση φτάνει απευθείας στη συσκευή του αρμόδιου μέλους. Αν εκείνο είναι απασχολημένο, το σύστημα προωθεί αυτόματα την ειδοποίηση σε δευτερεύον μέλος της ομάδας.
Η μετάβαση δεν ήταν εξαρχής εντελώς αθόρυβη. Τα κορδόνια έκτακτης ανάγκης στα μπάνια παρέμειναν ηχητικά, ενώ ένα φυσικό κλειδί παράκαμψης στον κεντρικό σταθμό νοσηλευτών επιτρέπει την άμεση επιστροφή ολόκληρου του θαλάμου σε ηχητικούς συναγερμούς σε περίπτωση βλάβης του δικτύου. Ωστόσο, η αλλαγή απαιτούσε ενσυναίσθηση. Η Kathleen Bell, επικεφαλής νοσηλεύτρια στη μονάδα λεχωΐδων, θυμάται ότι πολλά μέλη του προσωπικού εργάζονταν εκεί πολλά χρόνια και δεν ήταν πολύ εξοικειωμένα με την τεχνολογία, ενώ στην αρχή ένιωθαν άβολα. Μόλις όμως υιοθέτησαν το σύστημα, τα οφέλη έγιναν εμφανή. Η μείωση της ακακοφωνίας περιβάλλοντος όξυνε την αντίδραση σε πραγματικά επείγοντα: όταν τα συνηθισμένα κουδούνια σίγησαν, οι εναπομείναντες ηχητικοί συναγερμοί έκτακτης ανάγκης ξεχώριζαν αμέσως.
Τα λειτουργικά αποτελέσματα ήταν επίσης μετρήσιμα. Η συνεχής ακουστική παρακολούθηση επιβεβαίωσε δραστικές μειώσεις στα επίπεδα θορύβου περιβάλλοντος. Οι μητέρες στη μονάδα λεχωΐδων ανέφεραν σημαντικά καλύτερη ποιότητα ύπνου και χαμηλότερο άγχος κατά την ανάρρωση σε σύγκριση με όσες νοσηλεύτηκαν πριν από την αλλαγή. Σύμφωνα με την Bell, η μέση διάρκεια παραμονής μειώθηκε κατά περισσότερο από μισή ημέρα. Σε μόλις 25 κλίνες, η ταχύτερη ανάρρωση εξοικονόμησε στον οργανισμό πάνω από 70.000 λίρες, περίπου 93.000 δολάρια ΗΠΑ, σε έξι μήνες, ενώ απελευθέρωσε κλίνες για νέες ασθενείς.
Η επέκταση της ιδέας σε όλο το σύστημα υγείας δεν είναι μόνο τεχνολογική υπόθεση. Ο Robert Watson, πρώην νοσηλευτής εντατικής θεραπείας που σήμερα ηγείται του ψηφιακού μετασχηματισμού στον όμιλο νοσοκομείων Norfolk and Waveney University Hospitals Group, λέει ότι οι οδηγίες για τον σχεδιασμό νοσοκομειακών χώρων βασίζονται ακόμη σε τεχνολογία της δεκαετίας του 1990. Απαιτούν ηχητικό συναγερμό και πορτοκαλί φως, και ορισμένοι θεώρησαν ότι η ενεργοποίηση του νέου συστήματος θα ήταν παρέκκλιση από την οδηγία. Ο Watson υποστηρίζει ότι η οδηγία είναι πλέον ξεπερασμένη. Ο όμιλος του, που ανοικοδομεί δύο μεγάλα νοσοκομεία στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος νέων νοσοκομείων του Ηνωμένου Βασιλείου, εργάζεται για να αναπαραγάγει το μοντέλο της Κορνουάλης.
Ο Watson βλέπει δυνατότητες πέρα από τη σίγαση των κουδουνιών. Επειδή οι ειδοποιήσεις γίνονται ψηφιακά δεδομένα, η πλατφόρμα μπορεί να παρέχει επιχειρησιακές πληροφορίες: χρόνους απόκρισης, συχνότητα κλήσεων και τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους οι ασθενείς πατούν το κουμπί, όπως αίτημα για φαγητό, νερό ή βοήθεια για να πάνε στο μπάνιο. Αυτό επιτρέπει στους θαλάμους να εντοπίζουν τάσεις και να ιεραρχούν καλύτερα τις κλήσεις. Αντί να στέλνουν μια μαία για ένα συνηθισμένο αίτημα, το σύστημα μπορεί να δρομολογεί μη κλινικές ανάγκες σε βοηθητικό προσωπικό. Αν ένας ασθενής μπορεί να διευκρινίσει ότι χρειάζεται νερό και όχι παυσίπονο, λέει, μπορούν να εξοικονομηθούν δεκάδες άσκοπες μετακινήσεις στον θάλαμο.
Το Royal Cornwall έχει πλέον ξεκινήσει τη δεύτερη φάση του πιλοτικού προγράμματος, επεκτείνοντας το σε πιο οξείες προγεννητικές υπηρεσίες, και σχεδιάζει ένα έξυπνο νοσοκομείο για μαιευτικές υπηρεσίες, οξεία γυναικολογία, μαιευτική και παιδιατρικές υπηρεσίες. Άλλα νοσοκομειακά trust στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη αντιμετωπίζουν την εμπειρία της Κορνουάλης ως πρότυπο. Για την Allen, το τελικό μέτρο επιτυχίας γυρίζει στη βασική ανθρώπινη φυσιολογία: «Το να κάνεις τα πάντα ήσυχα βοηθά το προσωπικό να συγκεντρώνεται καλύτερα, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι οι ασθενείς κοιμούνται καλύτερα. Και όταν κοιμούνται καλύτερα, αναρρώνουν καλύτερα.»
Σχόλια