Η μεγαλύτερη έκθεση στην κλινική παχυσαρκία κατά τη νεαρή ενήλικη ζωή συνδέεται με μεγαλύτερη επιβάρυνση από αλλοιώσεις της λευκής ουσίας του εγκεφάλου στη μέση ηλικία, σύμφωνα με νέα έρευνα της μακροχρόνιας μελέτης Bogalusa Heart Study.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 190 συμμετέχοντες, τους οποίους η μελέτη παρακολουθεί από την παιδική ηλικία έως την ενηλικίωση για περισσότερα από 50 χρόνια. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε επαναλαμβανόμενες αξιολογήσεις της καρδιομεταβολικής τους υγείας κατά τη νεαρή ενήλικη ζωή και τη μέση ηλικία, και αργότερα σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.
Αντί να βασιστούν μόνο στον δείκτη μάζας σώματος, οι επιστήμονες ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες σύμφωνα με το πλαίσιο της Επιτροπής Lancet, που διακρίνει την προκλινική παχυσαρκία —υπερβολικό λίπος χωρίς ενδείξεις συνεχιζόμενης νόσου— από την κλινική παχυσαρκία, όπου το υπερβολικό λίπος συνοδεύεται από έκπτωση της λειτουργίας οργάνων ή ιστών ή από περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι όσοι είχαν μεγαλύτερη σωρευτική έκθεση στην κλινική παχυσαρκία από τη νεαρή ενήλικη ζωή έως τη μέση ηλικία είχαν περισσότερες υπερεντάσεις λευκής ουσίας όταν έφτασαν στα μέσα της δεκαετίας των 50. Οι υπερεντάσεις αυτές είναι περιοχές αυξημένου σήματος στη μαγνητική τομογραφία που μπορεί να αντανακλούν νόσο των μικρών αγγείων και άλλες μορφές βλάβης. Δεν διαπιστώθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της σωρευτικής κλινικής παχυσαρκίας και του λόγου του όγκου της φαιάς ουσίας προς τον συνολικό ενδοκρανιακό όγκο.
Ο δρ Όουεν Καρμάικλ, καθηγητής έρευνας για την άνοια, εξηγεί ότι οι παλαιότερες μελέτες για την παχυσαρκία και τη γήρανση του εγκεφάλου ήταν συγκεχυμένες, με ορισμένες μάλιστα να υποδηλώνουν ότι η μεγαλύτερη παχυσαρκία θα μπορούσε να είναι καλύτερη για τον εγκέφαλο. Κατά τον ίδιο, ένας λόγος για τη σύγχυση είναι ότι δεν είχε γίνει καλός διαχωρισμός ανάμεσα σε ανθρώπους με υπερβολικό σωματικό λίπος που είχαν ή δεν είχαν σοβαρές μεταβολικές συνέπειες, και το πλαίσιο της Επιτροπής Lancet επιχειρεί να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα.
Το πλαίσιο αναπτύχθηκε από διεθνή επιτροπή ειδικών στην οποία συμμετείχαν και τρεις ερευνητές του Pennington Biomedical Research Center: οι δρ Έρικ Ραβουσάν, δρ Φίλιπ Σάουερ και δρ Τζον Κίργουαν. Ο δρ Ραβουσάν σημειώνει ότι η Επιτροπή επιδίωξε να μετακινήσει τον ορισμό της παχυσαρκίας πέρα από τον δείκτη μάζας σώματος, προς μια καλύτερη κατανόηση του πώς το υπερβολικό λίπος επηρεάζει την υγεία και τη λειτουργία των ιστών και των οργάνων.
Η μελέτη είναι αξιοσημείωτη επειδή οι περισσότερες προηγούμενες έρευνες βασίζονταν σε μετρήσεις του δείκτη μάζας σώματος σε μία μόνο χρονική στιγμή. Ο προπτυχιακός φοιτητής Κρίστιαν Κόρστεν, που συμμετείχε στη συγγραφή, τονίζει ότι η μεταβολική υγεία δεν είναι στιγμιότυπο και ότι τα αποτελέσματα της μεταβολικής νόσου μπορούν να συσσωρεύονται στη διάρκεια της ζωής, με συνέπειες για τη γήρανση του εγκεφάλου.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Neurology Open Access. Ο διαχρονικός σχεδιασμός της Bogalusa Heart Study, που ξεκίνησε το 1972, επέτρεψε στους ερευνητές να εξετάσουν τη σωρευτική έκθεση στην κλινική παχυσαρκία σε βάθος δεκαετιών, κάτι που δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί σε βραχυπρόθεσμες μελέτες.
Σχόλια