Πάνω από τα τρία τέταρτα των 57 σημείων όπου σχηματίζονται κύματα κατάλληλα για σερφ, τα οποία εξετάστηκαν σε διεθνή μελέτη, αξιολογήθηκαν ως υψηλού κινδύνου εξαιτίας των μεταβολών στη στάθμη του νερού, της μετακίνησης της άμμου και των τεχνητών παρεμβάσεων στις ακτές. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Climatic Change, συνδέει την κλιματική αλλαγή και τη διαχείριση των ακτών με απειλές για τη μελλοντική διατήρηση αυτών των κυμάτων. Οι συνέπειες, σύμφωνα με τους ερευνητές, επεκτείνονται στις τοπικές κοινότητες, στον πολιτισμό τους και στις οικονομίες που στηρίζονται στο σερφ.
Στην αξιολόγηση συμμετείχαν σχεδόν 200 άνθρωποι με εξειδικευμένη τοπική γνώση, οι οποίοι εξέτασαν σημεία σε 11 από τις 13 περιοχές του προγράμματος World Surfing Reserves, σε οκτώ χώρες. Μεταξύ όσων κατατάχθηκαν στην κατηγορία υψηλότερου κινδύνου βρίσκονται η παραλία Croyde στο βόρειο Ντέβον της Βρετανίας, η Noosa στην Αυστραλία και το Oriente Salvaje στο Ελ Σαλβαδόρ. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται σημεία πάνω από υφάλους στη Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνιας, όπως τα Sewer Peak και Wind and Sea. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι χιλιάδες ακόμη σημεία για σερφ παγκοσμίως αντιμετωπίζουν παρόμοιες απειλές.
Τα κύματα αυτά εξαρτώνται από έναν ιδιαίτερο συνδυασμό του σχήματος του βυθού, της κατεύθυνσης του κυματισμού και της παλίρροιας. Ο Νταν Ράινεμαν (Dan Reineman), αναπληρωτής καθηγητής στο California State University Channel Islands και συντάκτης της μελέτης, εξηγεί ότι η σύμπτωση αυτών των παραγόντων δημιουργεί μοναδικά και ευαίσθητα ωκεανογραφικά φαινόμενα. Η παγκόσμια θέρμανση ανεβάζει τη στάθμη της θάλασσας και μεταβάλλει τα πρότυπα των βροχοπτώσεων, επηρεάζοντας τη μεταφορά των ιζημάτων. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να διαταράξουν την ισορροπία που επιτρέπει τον σχηματισμό ενός συγκεκριμένου κύματος ή να καταργήσουν τις συνθήκες που το δημιουργούν.
Κρίσιμο εύρημα της μελέτης είναι ότι οι ακτές που διατηρούν περισσότερο τον φυσικό τους χαρακτήρα έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα προσαρμογής. Μπορούν να μετακινηθούν προς την ενδοχώρα και να επιτρέψουν την ανακατανομή των ιζημάτων καθώς αλλάζουν οι συνθήκες. Αντίθετα, σύμφωνα με τον Ράινεμαν, κατασκευές όπως τα παράκτια τείχη, οι προβλήτες και οι πρόβολοι περιορίζουν την ανθεκτικότητα των παραλιών και των κυμάτων τους. Έτσι, η άνοδος της στάθμης μπορεί να κατακλύσει ορισμένα σημεία, ενώ σε άλλα οι παράκτιες κατασκευές περιορίζουν τον χώρο στον οποίο θα μπορούσε να προσαρμοστεί η ακτή.
Η γνώση των ανθρώπων που παρατηρούν συστηματικά αυτά τα κύματα αποτελεί βασικό εργαλείο της έρευνας. Ο Τρεντ Χότζες (Trent Hodges), συντάκτης της μελέτης και ανώτερο στέλεχος προγραμμάτων της Save the Waves Coalition, αναφέρει ότι οι ερευνητές κατέγραψαν απευθείας τις αλλαγές που βλέπουν οι τοπικοί σέρφερ. Η οργάνωση ξεκίνησε το πρόγραμμα World Surfing Reserves το 2009. Όπως επισημαίνει ο ίδιος, μια αλλαγή στο κύμα συχνά σημαίνει ότι αλλάζει και η παραλία, επομένως η παρατήρηση αφορά ένα παράκτιο περιβάλλον που χρησιμοποιούν πολύ περισσότεροι άνθρωποι από όσους κάνουν σερφ.
Στο βόρειο Ντέβον, η οικονομική σημασία του σερφ εκτείνεται πέρα από τη θερινή τουριστική περίοδο. Ο Άνταμ Χολ (Adam Hall), συνιδρυτής της τοπικής περιοχής World Surfing Reserve και ένας από τους συμμετέχοντες στη μελέτη, περιγράφει μια ακτογραμμή με διαφορετικούς τύπους κυμάτων και σημεία κατάλληλα για διαφορετικές καιρικές συνθήκες. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επισκέπτες που έρχονται για καλό κυματισμό τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο στηρίζουν παμπ, εστιατόρια και χώρους στάθμευσης. Αυτή η κίνηση προσφέρει έσοδα σε μήνες κατά τους οποίους άλλοι τουριστικοί προορισμοί έχουν περιορισμένη δραστηριότητα.
Η εξάρτηση μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη σε άλλες παράκτιες κοινότητες. Ο Χότζες αναφέρει ότι το σερφ αποφέρει περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στη Σάντα Κρουζ, στηρίζοντας επιχειρήσεις, ξενοδοχεία και καταλύματα. Στο ανατολικό Ελ Σαλβαδόρ, όπως περιγράφει, η τοπική οικονομία εξαρτάται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το σερφ. Η απώλεια ή υποβάθμιση των κυμάτων αφορά επομένως και την οικονομική βάση περιοχών που συχνά διαθέτουν λίγες άλλες πηγές εισοδήματος.
Οι ερευνητές ζητούν από περισσότερους τοπικούς σέρφερ να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία αξιολόγησης που ανέπτυξαν και να συνεργαστούν με αρχές και άλλους φορείς για την προστασία των κυμάτων. Υπάρχουν ήδη παραδείγματα θεσμικής προστασίας: η Gold Coast στην Αυστραλία έχει εντάξει την προστασία του σερφ στη νομοθεσία χωροταξικού σχεδιασμού, ενώ η Νέα Ζηλανδία αναγνωρίζει σημεία εθνικής σημασίας. Στο Περού, η Ley de rompientes προστατεύει καταγεγραμμένα σημεία θραύσης κυμάτων. Η μελέτη αναδεικνύει έτσι τη σημασία των αποφάσεων για τις ακτές, παράλληλα με τις πιέσεις που προκαλεί η κλιματική αλλαγή.
Σχόλια