Οι λογαριασμοί νερού στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξηθεί κατά 62% μέσα σε μία δεκαετία, σύμφωνα με νέα μελέτη της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Food and Water Watch. Η έρευνα, που εξέτασε 500 από τα μεγαλύτερα κοινοτικά συστήματα ύδρευσης, καταγράφει πώς το κόστος του νερού στο σπίτι επιβαρύνει ολοένα περισσότερο τα νοικοκυριά, ενώ οι υποδομές γερνούν και η κλιματική αλλαγή πιέζει τα δίκτυα.
Η μέση ετήσια χρέωση στα συστήματα που μελετήθηκαν έφτασε τα 531 δολάρια πέρυσι. Το ποσό αυτό αφορά μόνο το πόσιμο νερό και όχι τα τέλη αποχέτευσης ή όμβριων υδάτων, τα οποία διαχειρίζονται ξεχωριστές υπηρεσίες. Η Food and Water Watch υπολόγισε τις χρεώσεις για 60.000 γαλόνια νερού, ποσότητα που εκτιμάται ότι χρησιμοποιεί ένα νοικοκυριό σε έναν χρόνο για πόση, ντους, πλυντήριο και παρόμοιες ανάγκες.
Η άνοδος των τιμών συνδέεται με τις μεγάλες επενδύσεις που κάνουν οι εταιρείες ύδρευσης σε παλιές υποδομές, αλλά και στην προσαρμογή των συστημάτων στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, εξηγεί η οργάνωση. Την ίδια στιγμή, η ομοσπονδιακή στήριξη προς τις υποδομές νερού έχει μειωθεί.
Σύμφωνα με την έκθεση Infrastructure Report Card του 2025 της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Μηχανικών, από το οικονομικό έτος 2022 το Κογκρέσο έχει εγκρίνει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο δολάρια λιγότερα από τα προβλεπόμενα για το ομοσπονδιακό ταμείο που στηρίζει έργα υποδομών νερού στις πολιτείες. Οι ανάγκες, όμως, είναι τεράστιες.
Έρευνα του 2023 από την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) εκτιμά ότι τα συστήματα πόσιμου νερού σε ολόκληρη τη χώρα θα χρειαστούν επενδύσεις 625 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσα στα επόμενα δύο χρόνια για να υλοποιήσουν αναβαθμίσεις και να ανταποκριθούν στις υγειονομικές απαιτήσεις.
Οι διαφορές από περιοχή σε περιοχή είναι μεγάλες. Στο Χέμπστεντ της Νέας Υόρκης, το δημόσιο σύστημα ύδρευσης χρέωνε κατά μέσο όρο 133 δολάρια τον χρόνο, το χαμηλότερο ποσό μεταξύ των συστημάτων που εξετάστηκαν. Στο άλλο άκρο βρίσκεται το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας, όπου η ιδιωτική εταιρεία San Jose Water χρέωσε τους κατοίκους κατά μέσο όρο 1.416 δολάρια το 2025, αύξηση 163% σε σχέση με πριν από μία δεκαετία.
Σε επίπεδο πολιτειών, το Αϊντάχο είχε τους χαμηλότερους λογαριασμούς, με τα τρία μεγαλύτερα συστήματά του να χρεώνουν κατά μέσο όρο 286 δολάρια το 2025. Αντίθετα, η Δυτική Βιρτζίνια, μία από τις πολιτείες με τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στη χώρα, είχε τους υψηλότερους λογαριασμούς: τα δύο μεγαλύτερα συστήματά της, που ανήκουν στην American Water, χρέωναν κατά μέσο όρο 1.383 δολάρια τον χρόνο.
Η μελέτη διαπιστώνει επίσης ότι το κόστος είναι υψηλότερο σε κομητείες όπου τα συστήματα ύδρευσης λειτουργούν από κερδοσκοπικές ιδιωτικές εταιρείες. Αυτές οι εταιρείες χρέωναν κατά μέσο όρο 823 δολάρια το 2025, δηλαδή 329 δολάρια περισσότερα από ό,τι τα δημόσια συστήματα.
Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι το νερό γίνεται ακριβότερο σε μια περίοδο που πολλά νοικοκυριά πιέζονται ήδη από τον πληθωρισμό στα τρόφιμα και σε άλλα βασικά αγαθά. Η αύξηση των λογαριασμών δεν είναι ομοιόμορφη, και οι επιβαρύνσεις είναι μεγαλύτερες σε περιοχές με ιδιωτική διαχείριση, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την οικονομική προσιτότητα του νερού.
Σχόλια