Ο Πιτ Χέγκσεθ (Pete Hegseth) προανήγγειλε ότι το Πεντάγωνο θα μεταδώσει ζωντανά την εκτέλεση του πρώην ταγματάρχη και ψυχιάτρου του αμερικανικού στρατού Νιντάλ Μαλίκ Χασάν (Nidal Malik Hasan), σύμφωνα με άρθρο γνώμης του Independent. Το δημοσίευμα αναφέρει ως προγραμματισμένη ημερομηνία την 3η Δεκεμβρίου και παραθέτει δήλωση του Χέγκσεθ ότι η εκτέλεση θα γίνει από στρατιωτικό απόσπασμα. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η απόφαση να μπορεί το κοινό να παρακολουθήσει μια εκτέλεση, πέρα από την ίδια την επιβολή της θανατικής ποινής.
Ο Χασάν σκότωσε 13 συναδέλφους του και τραυμάτισε άλλους 32 σε αμερικανική στρατιωτική βάση στο Τέξας το 2009. Κατά το δημοσίευμα, ομολόγησε την επίθεση, καταδικάστηκε για ανθρωποκτονίες και απόπειρες ανθρωποκτονίας και του επιβλήθηκε θανατική ποινή. Η υπόθεση αφορά επομένως έναν ήδη καταδικασμένο δράστη, ενώ η ανακοίνωση του Χέγκσεθ προσθέτει τη διάσταση της δημόσιας μετάδοσης της εκτέλεσής του.
Ο Χέγκσεθ παρουσίασε τη δυνατότητα παρακολούθησης ως τρόπο να κατανοήσει ο κόσμος τη σοβαρότητα των συνεπειών τέτοιων πράξεων. Όπως αποδίδεται η δήλωσή του στο άρθρο, υποστήριξε τόσο την εκτέλεση από στρατιώτες όσο και τον δημόσιο χαρακτήρα της. Ο αρθρογράφος αντιτείνει ότι αυτή η προσέγγιση μετατρέπει την εκτέλεση σε ψυχαγωγικό θέαμα, ακόμη κι όταν υπάρχει δικαστική καταδίκη για ένα ιδιαίτερα σοβαρό έγκλημα.
Το άρθρο τοποθετεί την ανακοίνωση στο πολιτικό περιβάλλον της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump). Σημειώνει ότι η αναφερόμενη ημερομηνία εκτέλεσης βρίσκεται μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, στις οποίες διακυβεύεται ο έλεγχος της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η σύνδεση της δημόσιας εκτέλεσης με την πολιτική επικοινωνία αποτελεί ερμηνεία του αρθρογράφου· το κείμενο δεν παρουσιάζει στοιχεία που να τεκμηριώνουν εκλογικό σχεδιασμό πίσω από την ανακοίνωση.
Για να αναπτύξει την κριτική του, ο συντάκτης επιστρατεύει τη σάτιρα γύρω από τον «άρτο και τα θεάματα», παραπέμποντας στον Ιουβενάλη (Juvenal). Αναφέρεται επίσης στον κωμικό Τζορτζ Κάρλιν (George Carlin), ο οποίος το 1996 σατίριζε την ιδέα ότι η θανατική ποινή θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για να αποσπά την προσοχή των πολιτών από την ανισότητα. Οι αναφορές αυτές υπηρετούν το επιχείρημα του άρθρου για την πολιτική λειτουργία του θεάματος και δεν αποτελούν τεκμήρια για τις προθέσεις της κυβέρνησης.
Ανάλογο ρόλο έχουν οι αναφορές στις ταινίες Starship Troopers και The Hunger Games. Ο αρθρογράφος βλέπει παραλληλισμούς με φανταστικούς κόσμους όπου η προπαγάνδα συνδυάζει τον πόλεμο, τον πατριωτισμό και την τιμωρία με τη μαζική ψυχαγωγία. Ιδιαίτερα στο Starship Troopers, επικαλείται μια σκηνή τηλεοπτικής αναγγελίας εκτέλεσης για να σχολιάσει τη σχεδιαζόμενη μετάδοση. Πρόκειται για κινηματογραφικές αναλογίες μέσα σε ένα κείμενο γνώμης.
Η κριτική επεκτείνεται και σε άλλες ενέργειες που το άρθρο αποδίδει στον Χέγκσεθ, όπως οι θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον φερόμενων διακινητών ναρκωτικών σε σκάφη στην Καραϊβική και αλλού. Ο συντάκτης χαρακτηρίζει αυτές τις ενέργειες παράνομες, χωρίς στο παρεχόμενο κείμενο να παραθέτει δικαστικές αποφάσεις ή αναλυτική νομική τεκμηρίωση. Στην περίπτωση του Χασάν αναγνωρίζει την ύπαρξη δικαστικής καταδίκης, αλλά διαχωρίζει αυτό το γεγονός από το ερώτημα αν η εκτέλεση πρέπει να προβάλλεται στο κοινό. Το βασικό ζήτημα που αναδεικνύει είναι πώς ένα κράτος επιλέγει να παρουσιάζει τη βία που ασκεί και ποια θέση δίνει στο θέαμα μέσα στην απονομή της δικαιοσύνης.
Σχόλια