Δείκτες
Νους & πνεύμαΟυδέτερα

Ο Άλαν Γουάτς για τον θάνατο, σε ένα όμορφο animation μικρού μήκους

Το αφιέρωμα της The Marginalian από το 2012 παρουσιάζει ένα animation μικρού μήκους βασισμένο σε διάλεξη του Άλαν Γουάτς, ο οποίος στοχάζεται τον θάνατο ως ανυπαρξία: όχι σκοτάδι ή ταφή, αλλά σαν να μην είχες υπάρξει ποτέ — χωρίς να υπάρχει κανείς να το μετανιώσει.

Ο Άλαν Γουάτς για τον θάνατο, σε ένα όμορφο animation μικρού μήκους
Εικονογράφηση: τεχνητή νοημοσύνη

Βασικά σημεία

  • Το άρθρο παρουσιάζει ένα animation βασισμένο σε διάλεξη του Άλαν Γουάτς, που φτιάχτηκε για το τραγούδι «Sometimes the Stars» των The Audreys.
  • Ο Γουάτς περιγράφει τον θάνατο όχι ως σκοτάδι ή ταφή, αλλά σαν να μην είχες υπάρξει ποτέ — χωρίς κανέναν να το μετανιώσει και χωρίς πρόβλημα.
  • Το άρθρο συνδέει αυτή την οπτική με το βιβλίο του The Book: On the Taboo Against Knowing Who You Are, όπου αποκαλεί την ανυπαρξία «αναγκαία συνέπεια αυτού που ονομάζουμε είναι».
  • Παραπέμπει επίσης σε στοχασμούς του Γουάτς για την ψευδαίσθηση της χωριστότητας και σε σπάνιο υλικό του 1950 για το πώς ζωή και θάνατος προϋποθέτουν το ένα το άλλο.

Το άρθρο της The Marginalian από το 2012 επικεντρώνεται σε μια ταινία animation μικρού μήκους βασισμένη σε διάλεξη του Άλαν Γουάτς (Alan Watts), όπου ο φιλόσοφος θέτει το ερώτημα πώς θα είναι ο θάνατος.

Ο Γουάτς, που γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1915 και πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1973, είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο «Ο δρόμος του Ζεν» (The Way of Zen) και για τη διάδοση της ανατολικής φιλοσοφίας στη Δύση, δίπλα στον Τζον Κέιτζ.

Το animation δημιουργήθηκε από τον Λιουκ Γιουρέβισιους και σκηνοθετήθηκε από τους Άρι Γκίμπσον και Τζέισον Πάμεντ. Φτιάχτηκε αρχικά ως μουσικό βίντεο για το «Sometimes the Stars» του αυστραλιανού συγκροτήματος The Audreys, με τη φωνή του Γουάτς να οδηγεί τον στοχασμό.

Στη διάλεξη, ο Γουάτς απομακρύνει πρώτα τις συνηθισμένες εικόνες του θανάτου. Δεν θα είναι, λέει, σαν να σε θάβουν ζωντανό ούτε σαν να μένεις για πάντα στο σκοτάδι.

Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι ο θάνατος θα είναι «σαν να μην είχες υπάρξει ποτέ». Όχι μόνο εσύ, αλλά και όλα τα υπόλοιπα. Δεν υπήρξε ποτέ τίποτα, δεν υπάρχει κανείς να το μετανιώσει — και δεν υπάρχει πρόβλημα.

«Σκεφτείτε το για λίγο», λέει. «Είναι παράξενο συναίσθημα όταν το σκέφτεσαι πραγματικά, όταν το φαντάζεσαι πραγματικά.» Το άρθρο σημειώνει ότι ο Γουάτς εξετάζει την ανυπαρξία εκτενέστερα στο βιβλίο του The Book: On the Taboo Against Knowing Who You Are, όπου την περιγράφει ως «την αναγκαία συνέπεια αυτού που αποκαλούμε είναι».

Το άρθρο παραπέμπει επίσης σε συναφές υλικό: τον Γουάτς για την ψευδαίσθηση της χωριστότητας, το ερώτημά του τι θα έκανες αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία, και σπάνιο υλικό από τη δεκαετία του 1950 όπου μιλά για το πώς ο θάνατος και η ζωή προϋποθέτουν το ένα το άλλο.

Σας φάνηκε χρήσιμο αυτό το άρθρο;

Βαθμολογία αναγνωστών: 0 · οι ψήφοι σας μάς βοηθούν να διαλέγουμε τα επόμενα θέματα

Διαβάστε το πρωτότυπο ↗

Τα άρθρα γράφονται με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, αποκλειστικά από τα κείμενα των πηγών που αναφέρονται. Οι εικόνες με την ένδειξη «AI» δημιουργούνται επίσης με τεχνητή νοημοσύνη.

⚑ Αναφορά λάθους

Βρήκατε κάποιο λάθος στο άρθρο (γεγονός, μετάφραση, ορθογραφία); Πείτε μας και θα το διορθώσουμε.

Σχόλια

Το Jumpship λειτουργεί προσωρινά μόνο για ανάγνωση. Ψήφοι, σχόλια και σύνδεση επανέρχονται σε λίγα λεπτά.