Περίπου 30.000 λίβρες από μάσκες N95 και επιθέματα θερμής και ψυχρής εφαρμογής, εκτιμώμενης αξίας 250.000 δολαρίων, απομακρύνθηκαν στις αρχές Αυγούστου από εγκατάσταση της OhioHealth στο Κολόμπους με προορισμό την επαναχρησιμοποίησή τους. Τα υλικά παρέμεναν συσκευασμένα και σφραγισμένα, με ημερομηνίες λήξης ένα ή δύο χρόνια αργότερα, αλλά θεωρούνταν απίθανο να χρησιμοποιηθούν εγκαίρως και τελικά θα απορρίπτονταν. Μέσω του Project MedBridge, φορτώθηκαν σε φορτηγό προς το Πίτσμπεργκ, πρώτο σταθμό μιας διαδρομής προς κλινική με περιορισμένους πόρους σε άλλη ήπειρο.
Το Project MedBridge δημιουργήθηκε από τον 16χρόνο Μπεν Κούριαν (Ben Kurian), μαθητή του Olentangy Liberty High School στο Πάουελ του Οχάιο. Η ιδέα προέκυψε από συζητήσεις με τη μητέρα του, που εργάζεται ως νοσηλεύτρια προηγμένης πρακτικής, και με γιατρούς και νοσηλευτές του οικογενειακού τους περιβάλλοντος: μεγάλες μονάδες απορρίπτουν κάθε χρόνο χιλιάδες λίβρες κατάλληλων υλικών επειδή δεν προβλέπεται να τα χρησιμοποιήσουν πριν λήξουν. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η υπερσυσσώρευση αποθεμάτων κατά την πανδημία επιδείνωσε το πρόβλημα. Μαθαίνοντας ότι το Carnegie Young Leaders Program χρηματοδοτεί τέτοιες κοινωνικές πρωτοβουλίες, ο Κούριαν επικοινώνησε με φορείς αναδιανομής και τελικά εξασφάλισε τη συνεργασία της Brother’s Brother Foundation για τις αποστολές.
Η πρωτοβουλία του εντάσσεται σε ένα ευρύτερο δίκτυο νέων που συγκεντρώνουν πλεονάζοντα ιατρικά υλικά και τα κατευθύνουν σε ανθρώπους που τα χρειάζονται. Καθιερωμένοι οργανισμοί, όπως το Project C.U.R.E. και το World Medical Relief, διαθέτουν προσωπικό πλήρους απασχόλησης και λειτουργούν σε μεγάλη κλίμακα. Παράλληλα, μαθητικές και φοιτητικές ομάδες αναλαμβάνουν αντίστοιχη δράση, στηριζόμενες σχεδόν αποκλειστικά σε εθελοντές. Τα μέλη τους συνδυάζουν μαθήματα και εξετάσεις με εργασία σε αποθήκες, διαλογή υλικών και οργάνωση παραδόσεων σε κλινικές στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.
Η United2Heal, που ιδρύθηκε στο University of Michigan το 2007 και διοικείται από προπτυχιακούς φοιτητές, συνεργάζεται στενά με το World Medical Relief. Κάθε Σάββατο περισσότεροι από εκατό εθελοντές ελέγχουν ημερομηνίες λήξης και ταξινομούν τις παραλαβές, με ορισμένους να φτάνουν ήδη από τις έξι το πρωί. Η πρόεδρός της, Λία Μπιλ (Leah Beel), αναφέρει ότι η συμμετοχή είναι ανοιχτή σε όποιον θέλει να βοηθήσει. Ένας πρακτικός περιορισμός είναι η διαθεσιμότητα αυτοκινήτων, καθώς οι φοιτητές μοιράζονται τις μετακινήσεις προς τις εγκαταστάσεις, περίπου σαράντα λεπτά μακριά από το πανεπιστήμιο.
Η Blueprints for Pangea ιδρύθηκε το 2013 και διαθέτει πλέον παραρτήματα από το Αν Άρμπορ έως το Λος Άντζελες. Συνεργάζεται απευθείας με τη Michigan Medicine, η οποία παραδίδει παλέτες πλεονάζοντος υλικού περίπου ανά δύο εβδομάδες, ενώ οι φοιτητές οργανώνουν τόσο τοπικές παραδόσεις όσο και θαλάσσιες αποστολές που μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες. Στους αποδέκτες περιλαμβάνονται η Venice Family Clinic στο Λος Άντζελες και η Hope Clinic στο Ιψιλάντι του Μίσιγκαν. Η υπεύθυνη επικοινωνίας της Hope Clinic εξηγεί ότι, για έναν μη κερδοσκοπικό φορέα που εξυπηρετεί ανασφάλιστους ανθρώπους, κάθε δωρεά εξοικονομεί χρήματα που μπορούν να διατεθούν για τη βελτίωση της φροντίδας.
Οι διεθνείς αποστολές ανταποκρίνονται και σε συγκεκριμένες κρίσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Blueprints προετοιμάζει αποστολή απαραίτητων υλικών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό λόγω έξαρσης του Έμπολα. Αποστολές του Project MedBridge μέσω της Brother’s Brother Foundation έχουν φτάσει σε μονάδες μητρικής υγείας στη Νιγηρία και στην πρώτη γραμμή στην Ουκρανία. Στις ΗΠΑ, το άρθρο τοποθετεί τη δράση των ομάδων σε ένα περιβάλλον δυσκολότερης πρόσβασης στην περίθαλψη και ανησυχίας για περικοπές στα Medicaid και Medicare, όπου οι δωρεάν κλινικές αποτελούν κρίσιμο δίχτυ προστασίας.
Η αναδιανομή έχει επίσης περιβαλλοντική διάσταση, καθώς κρατά χρήσιμα υλικά μακριά από τα απορρίμματα. Οι φοιτητές δηλώνουν ότι η αποφυγή της σπατάλης επηρεάζει τις αποφάσεις τους για το πού και πώς θα αξιοποιηθεί κάθε παραλαβή. Στη United2Heal, για παράδειγμα, ράμματα που δεν μπορούν να αποσταλούν χρησιμοποιούνται σε πρακτικά εκπαιδευτικά εργαστήρια αντί να πεταχτούν. Η διευθύντρια λειτουργιών της Blueprints, Λίγια Μπέρι (Liya Berry), περιγράφει τη δράση ως έναν τρόπο να μετατραπεί το πλεονάζον υλικό που θα κατέληγε σε χώρους ταφής σε κάτι χρήσιμο.
Για αρκετούς συμμετέχοντες, η εμπειρία αλλάζει και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη μελλοντική τους εργασία στην υγεία. Φοιτητές που αρχικά φαντάζονταν κυρίως την ατομική φροντίδα ασθενών αποκτούν ευρύτερη εικόνα των εμποδίων στην πρόσβαση σε εξοπλισμό και υπηρεσίες. Ορισμένοι εξετάζουν ακόμη και αλλαγή κατεύθυνσης προς την πολιτική υγείας, θεωρώντας ότι έτσι μπορούν να βοηθήσουν περισσότερες κοινότητες. Οι συνομιλίες με τοπικές κλινικές και κέντρα υγείας τούς επιτρέπουν επίσης να μάθουν απευθείας ποια υλικά λείπουν και ποια χρησιμοποιούνται περισσότερο.
Η λειτουργία των ομάδων απαιτεί συνεχή επίλυση πρακτικών προβλημάτων, από τη διαχείριση ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού έως τις μεταφορές και τα τελωνειακά έντυπα. Στην αποθήκη της Blueprints στο Μίσιγκαν, οι παραλαβές είναι κάποιες φορές τόσο μεγάλες ώστε η δυσκολία είναι να βρεθούν εγκαίρως αποδέκτες. Όταν ο χώρος γεμίζει, η ομάδα απευθύνεται στο Project C.U.R.E., μεταφέροντας παλέτες σε άλλον οργανισμό αναδιανομής. Αυτή η συνεργασία βοηθά να αξιοποιούνται τα διαθέσιμα αποθέματα και δείχνει πώς η φοιτητική δράση μπορεί να συνδεθεί με ήδη οργανωμένα δίκτυα βοήθειας.
Σχόλια