Ο Jim Crouch, ένας συνταξιούχος καθηγητής φυσικών επιστημών από την κομητεία του Σαν Ντιέγκο, έχει κάνει δέκα χιλιάδες φορές την ίδια κίνηση: να μαζέψει ένα βελανίδι, να το φυτέψει και να εμπιστευτεί το δενδρύλλιο σε ανθρώπους που δεσμεύονται να το φροντίσουν. Ο ίδιος λέει ότι οι βελανιδιές έγιναν η αποστολή και η εμμονή του μετά τη συνταξιοδότησή του.
Για τα πρώτα οκτώ χρόνια λειτουργούσε μόνος του από την αυλή του σπιτιού του, φυτεύοντας βελανίδια σε βαθιές γλάστρες. Στη συνέχεια άρχισε να παραδίδει δενδρύλλια σε εθελοντές και να ανοίγει μικρά φυτώρια. Ονόμασε την οργάνωσή του Re-Oak California, εμπνευσμένος από μια ομάδα με το ίδιο όνομα στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Το κίνητρό του, λέει, ξεκίνησε από το κλίμα, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο για τη φύση από το να προστατεύσει ένα είδος-κλειδί.
Οι βελανιδιές στηρίζουν μεγάλο αριθμό οργανισμών, λειτουργώντας ως άγκυρα ολόκληρων οικοσυστημάτων, ενώ αποθηκεύουν άνθρακα σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται. Ωστόσο, πολλές περιοχές της Καλιφόρνιας έχουν χάσει τον σχεδόν θρυλικό τους θόλο από βελανιδιές: κάποια δέντρα ξεράθηκαν από έντομα έπειτα από ξηρασία, άλλα κόπηκαν για οικοδομές, άλλα παράνομα, και άλλα απομακρύνθηκαν μετά από πυρκαγιές.
Ο Crouch μαζεύει βελανίδια κυρίως σε ιδιωτικές εκτάσεις. Χρησιμοποιεί μια εφαρμογή για κυνηγούς για να εντοπίσει σε ποιον ανήκει κάθε απομακρυσμένο κομμάτι γης και στη συνέχεια στέλνει επιστολή στον ιδιοκτήτη ζητώντας άδεια να συλλέξει. Επειδή είναι 75 ετών και ύστερα από ένα ατύχημα με ποδήλατο περπατά με μπαστούνι, όλο και περισσότεροι εθελοντές τον βοηθούν στη συγκομιδή. Ένας εθελοντής του έφτιαξε μάλιστα εφαρμογή χαρτογράφησης που συνδυάζει στοιχεία ιδιοκτησίας, θέσεις δέντρων από το iNaturalist και έρευνες της Victoria Sork.
Η Victoria Sork, καθηγήτρια στο UCLA και κοσμήτορας των βιοεπιστημών, μελετά τις βελανιδιές για περισσότερα από 30 χρόνια. Το εργαστήριό της, μαζί με τη Nature Conservancy, αλληλουχεί το DNA βελανιδιών για να εντοπίσει ποια δέντρα είναι καλύτερα προσαρμοσμένα να επιβιώσουν σε μια θερμότερη και πιο ξηρή Καλιφόρνια. Ο στόχος είναι να φυτευτούν βελανίδια από ανθεκτικά δέντρα που έχουν επιβιώσει από τραυματικές συνθήκες. Η ίδια βλέπει τον Crouch ως έναν από τους κρίκους που μεταφέρουν την έρευνα από το πανεπιστήμιο στους ανθρώπους της πράξης.
Το νέο φυτώριο της οργάνωσης στην περιοχή του Λος Άντζελες ανοίγει στο La Cañada High School, στην οδό Oak Grove Drive, και προορίζεται να εξυπηρετήσει την πληγωμένη Αλταντίνα. Είναι το έκτο φυτώριο της Re-Oak California. Το σχολείο παραχώρησε έναν κήπο που είχε ξεκινήσει πριν από τρία χρόνια ο καθηγητής αγγλικών Daryl Bilandzija, πρώην μαθητής του Crouch. Ο Bilandzija πιστεύει ότι αν οι μαθητές φυτέψουν μερικά βελανίδια όπου κι αν βρεθούν, μπορεί να ξαναγεμίσει μια γειτονιά με βελανιδιές.
Η ανάγκη στην Αλταντίνα είναι μεγάλη. Ορισμένα δέντρα επέζησαν από την πυρκαγιά του 2025, αλλά είναι πιο ευάλωτα επειδή χάθηκε η συλλογική προστασία που προσέφεραν τα γειτονικά δέντρα. Η Altadena Green εκτιμά ότι η δυτική Αλταντίνα έχασε περίπου το 70% του θόλου των δέντρων της στην πυρκαγιά του Eaton, ενώ οι απώλειες συνεχίζονται καθώς εργολάβοι και ιδιοκτήτες απομακρύνουν ό,τι έχει απομείνει. Παράλληλα, η ομάδα μητέρας και κόρης με την επωνυμία Los Angeles Humane Society έχει δωρίσει περισσότερες από 1.000 αειθαλείς βελανιδιές της ακτής στην Αλταντίνα και στη Σάντα Μόνικα, ενώ η δασική υπηρεσία της πυροσβεστικής της κομητείας του Λος Άντζελες προσφέρει δωρεάν βελανιδιές και άλλα αυτοφυή φυτά.
Εκτός από το La Cañada, ο Crouch ετοιμάζει ένα μικρότερο φυτώριο στη Santa Clarita, με υπεύθυνο τον 20χρόνο Anderson Khalil. Ο Khalil τον ανακάλυψε μέσω Facebook, όταν έψαχνε έναν χειροπιαστό τρόπο να βοηθήσει το περιβάλλον και να μετριάσει το άγχος του για το μέλλον του πλανήτη. «Πρέπει να νοιαζόμαστε περισσότερο για το περιβάλλον αν θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε με τον τρόπο που ζούμε», λέει. Η Re-Oak California σχεδιάζει επίσης ένα όγδοο φυτώριο στο Irvine, το πρώτο της στην Orange County.
Οι βελανιδιές που δωρίζονται έχουν ύψος περίπου 15 εκατοστά με έξι φύλλα και ρίζα ενός ποδιού. Όποιος φυτεύει σήμερα μπορεί να χρειαστεί να περιμένει πάνω από μία δεκαετία για να καθίσει στη σκιά τους, αλλά οι υποστηρικτές λένε ότι η αναμονή αξίζει. Ο Crouch, λόγω του μπαστουνιού, έχει περάσει από τη χειρωνακτική εργασία στη στρατολόγηση: συντονίζει εθελοντές για φύτευση, εντοπισμό δέντρων, συγκομιδή και κατασκευή φυτωρίων. Προσπαθεί να μετατρέψει την οργάνωση σε επίσημο μη κερδοσκοπικό φορέα. Τα έξοδα για γλάστρες, ράφια και χώμα είναι μικρά μεμονωμένα, αλλά αθροίζονται γρήγορα· για δέκα χρόνια καλύπτει ο ίδιος το κενό, με δωρεές και με τα 12.000 δολάρια που έφερε ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα του 2025. Το όνειρό του είναι να φυτεύονται 20.000 δέντρα τον χρόνο.
Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ τόσο φιλόδοξος, ούτε έχει κάνει έργο με τόση αγάπη και τόσο λίγο εγωισμό. Ποντάρει πως όσο περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι διακυβεύεται, τόσο περισσότεροι θα συνεχίσουν να εμφανίζονται — ακόμη κι αν φυτεύουν δέντρα για ένα μέλλον που ο ίδιος δεν θα προλάβει να δει.
Σχόλια