Η βρετανική κυβέρνηση, μέσω της εκστρατείας Prepare, ζητά από τα νοικοκυριά να προετοιμαστούν για περιβαλλοντικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης: να αποθηκεύουν τρόφιμα, να εξοικονομούν νερό και να πλένουν τα χέρια τους. Όμως, σύμφωνα με τον George Monbiot, πρόκειται για μετακύλιση κρατικών ευθυνών στους πολίτες, τη στιγμή που η ίδια η κρατική πολιτική αυξάνει τους κινδύνους. Η εθνική ανθεκτικότητα, γράφει, είναι ίσως χαμηλότερη από οποιαδήποτε στιγμή μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Οι συμβουλές δεν είναι παράλογες, αλλά δεν μπορούν να καλύψουν το κενό. Για την ξηρασία, η εκστρατεία προτείνει να κλείνουμε τη βρύση όταν βουρτσίζουμε τα δόντια ή να κάνουμε ντους αντί μπάνιο. Την ίδια στιγμή, όμως, η κυβέρνηση χαρακτηρίζει τα κέντρα δεδομένων «εθνικά σημαντικά έργα υποδομής» και τα περνά από το σύστημα σχεδιασμού. Ακόμη και η Water UK, ο φορέας των εταιρειών ύδρευσης, έχει προειδοποιήσει ότι δεν υπάρχει αρκετό νερό για τα νέα κέντρα δεδομένων, ενώ η κυβέρνηση, όπως δείχνει απάντηση σε αίτημα ελευθερίας πληροφόρησης, δεν γνωρίζει καν για ποιον σκοπό χρησιμοποιούνται.
Το Εθνικό Μητρώο Κινδύνων εμφανίζεται αποσυνδεδεμένο από την πραγματικότητα. Εκτιμά τον κίνδυνο ξηρασίας μέτριας επίπτωσης στην επόμενη πενταετία μόλις 0,2-1%, και τον κίνδυνο καύσωνα με «σημαντική» επίπτωση —δηλαδή 200 έως 1.000 θανάτους— σε 1-5%. Ωστόσο η κυβέρνηση υπολογίζει 2.877 επιπλέον θανάτους που συνδέονται με τη ζέστη στην Αγγλία μόνο τον Μάιο και τον Ιούνιο, αριθμός παρόμοιος με εκείνον του καύσωνα του 2022.
Η εκστρατεία προτρέπει όσους ζουν σε σπίτια που υπερθερμαίνονται να επικοινωνήσουν με τον δήμο ή την υπηρεσία ενοικίασης, αλλά το πρότυπο «future homes standard» καθυστερεί ως τον Μάρτιο του 2028 και, κατά επαγγελματίες, έχει αποδυναμωθεί από το λόμπι του κατασκευαστικού κλάδου.
Για τις πλημμύρες, οι πολίτες καλούνται να ετοιμάσουν μια «τσάντα έκτακτης ανάγκης», να μεταφέρουν τα πολύτιμα αντικείμενα σε ψηλότερο όροφο και να κάνουν αλλαγές στο σπίτι. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της Aviva, ένα στα εννέα νέα σπίτια χτίζεται σε περιοχές με κίνδυνο πλημμύρας, και πρόσφατη απόφαση ανώτερου δικαστηρίου δείχνει ότι ο νόμος εμποδίζει τις τοπικές αρχές να μπλοκάρουν τέτοιες αναπτύξεις ακόμη κι αν αποτυγχάνουν σε κρίσιμο τεστ ασφάλειας.
Η εκστρατεία συμβουλεύει το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό μετά το τάισμα άγριων πουλιών για να περιοριστεί η εξάπλωση της γρίπης των πτηνών. Όμως, ταυτόχρονα, η κυβέρνηση προωθεί ένα «σχέδιο ανάπτυξης του τομέα πουλερικών», που πολλαπλασιάζει τις βιομηχανικές μονάδες εκτροφής κοτόπουλων — τις «υπερεκκολαπτήριες» του ιού.
Όπως επισημαίνει η Επιστημονική Ομάδα Εργασίας για τη Γρίπη των Πτηνών και τα Άγρια Πουλιά, από τα πτηνοτροφεία προέκυψε αρχικά ο υψηλής παθογονικότητας ιός, ενώ η εντατικοποίηση και η διασπορά κοπριάς δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για νέες παραλλαγές. Προσθέστε ότι ο κυνηγετικός κλάδος εξακολουθεί να εκτρέφει δεκάδες εκατομμύρια φασιανούς και πέρδικες σε παρόμοιες συνθήκες και να τους απελευθερώνει στην ύπαιθρο.
Σχετικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση, οι πολίτες συμβουλεύονται να μειώσουν την έκθεσή τους. Αλλά η κυβέρνηση επιτρέπει την τοποθέτηση ξυλόσομπων σε νέα σπίτια, κατασκευάζει μεγάλους και κατά τον Monbiot αμφίβολης χρησιμότητας νέους δρόμους, και εξετάζει ριζική καθυστέρηση στη μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα — και πάλι υπό την πίεση λόμπι.
Για την ανθεκτικότητα των τροφίμων, η εκστρατεία Prepare δεν λέει σχεδόν τίποτα, πέρα από την αποθήκευση «μη αλλοιώσιμων τροφίμων που δεν χρειάζονται μαγείρεμα». Την περασμένη εβδομάδα, ανώνυμα ανώτατα στελέχη της βιομηχανίας τροφίμων προειδοποίησαν ότι ο κλάδος, μπροστά σε «σημαντικές μειώσεις της απόδοσης, της ποιότητας και της αξιοπιστίας του εφοδιασμού», καταφεύγει σε πρόχειρη διαχείριση κρίσεων αντί για μακροπρόθεσμη στρατηγική. Ανέφεραν ότι οι εταιρείες είτε ασκούν πίεση κατά αναγκαίων κανονισμών είτε σιωπούν, με πιθανή συνέπεια να μην αντιμετωπιστεί μια υπαρξιακή απειλή.
Ο Monbiot επικροτεί μέρος της ομιλίας του Andy Burnham στο συνέδριο των Εργατικών, ιδίως την καταγραφή της απορρύθμισης ως ενός από τα πέντε μεγάλα δεινά που βάζουν τη Βρετανία σε λάθος δρόμο — ρήξη με 47 χρόνια πολιτικής.
Όμως ο Burnham, όπως και ο Keir Starmer, δεσμεύεται να τηρήσει τους δημοσιονομικούς κανόνες, που —κατά τον Monbiot— δεν προήλθαν από την κυβέρνηση αλλά από «δεξαμενές σκέψης» του Westminster και τα μέσα ενημέρωσης, και είναι περιττοί και αυτοκαταστροφικοί.
Οι απειλές κατά της ανθεκτικότητας είναι ίδιες με τις απειλές κατά της δημοκρατίας: πέντε δεκαετίες λόμπι διαμορφώνουν πολιτική, και όσο πρόθυμοι κι αν είναι οι πολίτες να κάνουν το χρέος τους, δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά της κυβέρνησης.
Σχόλια