Η νέα απογραφή του πληθυσμού γιγάντιων χελωνών Αλντάμπρα στην Ατόλη Αλντάμπρα των Σεϋχελλών κατέγραψε περίπου 180.000 ζώα, τον υψηλότερο αριθμό που έχει καταγραφεί ποτέ για το είδος. Ο αριθμός ξεπερνά κατά πολύ τον ανθρώπινο πληθυσμό των Σεϋχελλών και αλλάζει την εικόνα ενός κάποτε απειλούμενου είδους.
Η έρευνα, με επικεφαλής το Ίδρυμα Νήσων Σεϋχελλών (Seychelles Islands Foundation, SIF) και το Πανεπιστήμιο του Έξετερ (University of Exeter), ανέλυσε καταμετρήσεις πέντε ετών, από το 2018 έως το 2022. Είναι η πρώτη επίσημη επικαιροποίηση μετά τον ευρέως αναφερόμενο αριθμό των 100.000 χελωνών από τα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Η Δρ Φράουκε Φλάισερ-Ντόγκλεϊ (Frauke Fleischer-Dogley), διευθύνουσα σύμβουλος του SIF, δήλωσε ότι περισσότερες από 180.000 γιγάντιες χελώνες να κυκλοφορούν ελεύθερα στην ατόλη αποτελούν απόδειξη του τι μπορεί να πετύχει η μακροχρόνια δέσμευση στη διατήρηση. «Αυτά είναι υπέροχα νέα για τις Σεϋχέλλες, για τον κόσμο και για όλους όσοι εργάστηκαν για την προστασία της Αλντάμπρα», είπε.
Σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Ecology and Evolution, ο πληθυσμός ήταν σχετικά σταθερός κατά την περίοδο αυτή, με καλύτερη εκτίμηση σχεδόν 183.000 ενήλικες και υποενήλικες χελώνες. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η πυκνή βλάστηση της ατόλης δυσκολεύει την καταμέτρηση σε ορισμένα σημεία, γι’ αυτό και χρησιμοποίησαν μοντελοποίηση για όσα δεν μπορούσαν να δουν άμεσα.
Η ανάκαμψη έχει ιστορικό βάθος. Τον 19ο αιώνα, η εκμετάλλευση των ζώων είχε αφήσει λιγότερες από 1.000 χελώνες Αλντάμπρα στο νησί. Ένα πρόγραμμα αποκατάστασης οδήγησε στην ανακήρυξη της περιοχής σε αυστηρό φυσικό καταφύγιο το 1981 και σε μνημείο της UNESCO το 1982. Η Ατόλη Αλντάμπρα είναι ένα από τα δύο μόνο μέρη στον κόσμο όπου γιγάντιες χελώνες ζουν στη φύση, με πολύ μικρότερο πληθυσμό στα Γκαλαπάγκος.
Ωστόσο, οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι απαιτείται επαγρύπνηση. Το κλίμα της Αλντάμπρα αλλάζει, με μακρύτερες και συχνότερες ξηρασίες που αναμένεται να μειώσουν τη σκιά και την τροφή, ενώ η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί τα χαμηλά τμήματα της ατόλης. Επίσης, χωροκατακτητικά θηλαστικά, όπως αδέσποτες γάτες και μαύροι αρουραίοι, θηρεύουν αυγά και νεοσσούς.
Η Δρ Νάνσι Μπάνμπερι (Nancy Bunbury), συν-συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε ότι το πρόγραμμα παρακολούθησης της Αλντάμπρα είναι από τα μακροβιότερα στην περιοχή, αλλά η πυκνή βλάστηση κάνει την καταμέτρηση πραγματικά δύσκολη σε μέρη. Με τη μοντελοποίηση και των όσων δεν είδαν, οι ερευνητές παρήγαγαν την πιο αξιόπιστη βάση αναφοράς για το εμβληματικό αυτό είδος, δημιουργώντας σημείο σύγκρισης για τις επόμενες δεκαετίες.
Ο Δρ Ντέιβ Χάντσον (Dave Hudson), μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, τόνισε ότι τα αποτελέσματα είναι σπουδαία νέα και απόδειξη της δουλειάς πεδίου, αλλά οι αριθμοί αποτελούν βάση αναφοράς και όχι τελικό σημείο. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι η σχεδιαζόμενη εξάλειψη των εναπομεινάντων χωροκατακτητικών θηλαστικών θα μπορούσε να άρει τα τελευταία εμπόδια για περαιτέρω ανάπτυξη του πληθυσμού και να τον βοηθήσει να αντέξει τις μελλοντικές κλιματικές πιέσεις.
Σχόλια