Η κρίση ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων στις ΗΠΑ πλήττει δυσανάλογα τους νέους Λατίνους, σύμφωνα με τις μελέτες που επικαλείται δημοσίευμα των Los Angeles Times. Ειδικοί και κοινοτικές οργανώσεις περιγράφουν αυξημένο άγχος, θλίψη και φόβο σε οικογένειες μεταναστών μετά την εντατικοποίηση των επιχειρήσεων της Immigration and Customs Enforcement (ICE) στις αρχές του 2025. Παράλληλα, αναφέρουν ότι οι διακρίσεις και η ανησυχία για την κράτηση ενός γονέα δυσκολεύουν τόσο την καθημερινότητα των παιδιών όσο και την αναζήτηση βοήθειας.
Το δημοσίευμα αφορμάται από δύο πρόσφατους θανάτους νέων ανθρώπων. Ο 21χρόνος Σάμουελ Γκονσάλες Τερόνες (Samuel Gonzalez Terrones) πέθανε από αυτοκτονία στις 12 Αυγούστου, δύο μήνες μετά την κράτηση της μητέρας του από την ICE στο Σαν Μπερναρντίνο· είχε διαγνωστεί με κατάθλιψη και σχιζοφρένεια, ενώ η μητέρα του περιγράφεται ως βασικό πρόσωπο στήριξής του. Ο 17χρόνος μαθητής Χαβιέρ Νουνγκαράι-Μαρτίνες (Xavier Nungaray-Martinez) πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου, και ο ιατροδικαστής έκρινε επίσης ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Η αστυνομία εξετάζει καταγγελίες για πιθανή συμβολή του σχολικού εκφοβισμού στον δεύτερο θάνατο, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει εντοπίσει στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή τη σύνδεση.
Μελέτες του 2024 και του 2025 από τα National Institutes of Health, τις οποίες παραθέτει η εφημερίδα, περιγράφουν αυξημένους κινδύνους κατάθλιψης, αγχωδών διαταραχών και διαταραχών χρήσης ουσιών στους νέους Λατίνους. Σύμφωνα με στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Υγείας, το 2023 οι Λατίνες μαθήτριες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είχαν κατά 17% μεγαλύτερη πιθανότητα από τις υπόλοιπες μαθήτριες στις ΗΠΑ να αναφέρουν απόπειρα αυτοκτονίας. Πρόσφατες μελέτες του Κογκρέσου που επικαλείται το κείμενο αναφέρουν ότι περίπου το 18% των Λατίνων μαθητών είχε σκεφτεί σοβαρά την αυτοκτονία. Επίσης, το 42% των νέων Λατίνων ανέφερε ότι αισθανόταν διαρκώς θλίψη ή απελπισία.
Η παιδοψυχίατρος Λίζα Φορτούνα (Lisa Fortuna), καθηγήτρια και επικεφαλής ψυχιατρικής και νευροεπιστήμης στο UC Riverside, αναφέρει επιδείνωση μετά την αύξηση της δραστηριότητας της ICE. Όπως εξηγεί, πρόσφατες έρευνες σε κοινότητες καταγράφουν άγχος, φόβο και δυσκολίες συγκέντρωσης στα μαθήματα μεταξύ παιδιών από οικογένειες ή κοινότητες μεταναστών. Σύντομες έρευνες κατέγραψαν επίσης περισσότερους εφιάλτες και μεγαλύτερη θλίψη σε παιδιά με τουλάχιστον έναν γονέα μετανάστη. Οι παρατηρήσεις αυτές αποτυπώνουν την επιβάρυνση που περιγράφουν οι οικογένειες και οι επαγγελματίες που τις υποστηρίζουν.
Ο φόβος της κράτησης επηρεάζει και την πρόσβαση στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Σύμφωνα με τη Φορτούνα, άνθρωποι με επισφαλές καθεστώς παραμονής αποφεύγουν τις επισκέψεις σε γιατρούς επειδή ανησυχούν ότι μπορεί να κρατηθούν στη διαδρομή ή στο ιατρείο. Θεραπευτές τής έχουν αναφέρει ότι πολλοί ασθενείς επιλέγουν πλέον συνεδρίες εξ αποστάσεως, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν τη φροντίδα τους.
Η ψυχίατρος περιγράφει επίσης καταγγελίες για εκφοβισμό παιδιών λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής. Έρευνες της ομάδας της, ήδη πριν από την πρόσφατη κλιμάκωση των επιχειρήσεων της ICE, είχαν εντοπίσει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στα προβλήματα ψυχικής υγείας και στην έκθεση σε ρατσισμό, διακρίσεις και μηνύματα που απαξιώνουν τους νέους και τις οικογένειές τους. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αύξηση των αυτοκτονιών στις ηλικίες 10 έως 12 ετών, όταν τα παιδιά διαμορφώνουν ακόμη την αίσθηση του εαυτού τους και προσπαθούν να κατανοήσουν σύνθετα ζητήματα. Η Φορτούνα περιγράφει έναν κύκλο αμοιβαίας αγωνίας, με τα παιδιά να φοβούνται για τους γονείς τους και τους γονείς για τα παιδιά.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι παρεμβάσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες των κοινοτήτων έχουν παρουσιάσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Επαγγελματίες που μιλούν δύο γλώσσες και γνωρίζουν το πολιτισμικό περιβάλλον των οικογενειών μπορούν να τις συναντούν σε χώρους όπου αισθάνονται ασφαλείς. Στη σύνδεση με υπηρεσίες συμβάλλουν εκκλησιαστικές οργανώσεις, σχολεία και οι «promotoras», εκπαιδευμένες εργαζόμενες στην κοινότητα που μεσολαβούν μεταξύ κατοίκων και παρόχων υγείας. Η ανάγκη για τέτοια πρόσβαση φαίνεται και από τα στοιχεία που παραθέτει η εφημερίδα: περίπου το 88% των εργαζομένων ψυχικής υγείας είναι λευκοί, ενώ μόλις το 7% των αδειοδοτημένων ψυχολόγων στις ΗΠΑ είναι Λατίνοι.
Στο Λος Άντζελες, η μη κερδοσκοπική El Nido Family Centers συνδυάζει την υποστήριξη ψυχικής υγείας με πρακτική βοήθεια προς τις οικογένειες. Η κλινική διευθύντρια Πάτι Βελάσκο (Patty Velasco) εξηγεί ότι τα προγράμματα προσφέρουν τρόφιμα, βασικά είδη για το σπίτι και βοήθεια για την πληρωμή λογαριασμών. Στόχος είναι να αντιμετωπίζονται πηγές οικογενειακού στρες πριν η πίεση μεταφερθεί στα παιδιά. Η οργάνωση εξυπηρετεί ετησίως δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της πόλης μέσω διαφορετικών υπηρεσιών.
Η Βελάσκο τονίζει ότι η συμμετοχή των γονέων αποτελεί κεντρικό μέρος αυτής της δουλειάς, επειδή εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα το παιδί τους. Αντίστοιχα, η Φορτούνα επισημαίνει ότι συχνά οι ίδιοι οι γονείς αναζητούν ενεργά βοήθεια, παρά την αντίληψη ότι οι οικογένειες Λατίνων αντιμετωπίζουν πάντοτε αρνητικά την ψυχοθεραπεία. Η προσέγγιση της El Nido βασίζεται στη συνεργασία με την οικογένεια και στην ενίσχυση της σύνδεσης γονέων και παιδιών. Επιδίωξή της είναι οι νέοι να μπορούν να βλέπουν ένα μέλλον στο οποίο έχουν αξία και δυνατότητες, χωρίς να αισθάνονται βάρος.
Για ανθρώπους που χρειάζονται άμεση υποστήριξη στις ΗΠΑ, το δημοσίευμα παραπέμπει στη γραμμή ψυχικής κρίσης 988. Αναφέρει επίσης την Crisis Text Line, προσβάσιμη με μήνυμα «HOME» στο 741741 στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Για την κοινότητα των Λατίνων στην κομητεία του Λος Άντζελες, παραθέτει καταλόγους θεραπευτών, δίγλωσσες ομάδες υποστήριξης και εξειδικευμένα προγράμματα, μεταξύ άλλων μέσω των Latinx Therapy, Therapy for Latinx, Mi Centro και Bienestar.
Σχόλια