Με παρέμβαση στο εργοτάξιο του Ελληνικού, κάτω από τον Πύργο, η συλλογικότητα Ρουβίκωνας επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων και των συνθηκών ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει εντατικοποίηση της εργασίας, ελλείψεις στα μέτρα προστασίας και ανεπαρκείς ελέγχους, επικαλούμενη συγκεκριμένα περιστατικά τραυματισμών και θανάτων που έχουν καταγραφεί στην περιοχή του Ελληνικού τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, οι νεκροί στους χώρους εργασίας ξεπέρασαν τους 108 μέχρι τον Αύγουστο του 2026, συνεχίζοντας τον υψηλό ρυθμό των προηγούμενων ετών, καθώς το 2025 είχε κλείσει με τουλάχιστον 201 θανάτους. Η ανακοίνωση κάνει λόγο για έναν νεκρό εργαζόμενο ανά δύο ημέρες το 2026.
Ο Ρουβίκωνας αποδίδει αυτή την εικόνα στην εργοδοτική ασυδοσία, υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα προστασίας αντιμετωπίζονται ως κόστος και η παραγωγικότητα αναγορεύεται σε μόνη αξία. Ταυτόχρονα κατηγορεί το κράτος ότι υποστελεχώνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και περιορίζει νομοθετικά τη δράση των σωματείων, δημιουργώντας συνθήκες που περιγράφει ως «χώρους ανθρωποθυσίας».
Ειδικά για το έργο του Ελληνικού, η συλλογικότητα κάνει λόγο για «εργοτάξιο-νεκροταφείο» που λειτουργεί υπό τη Lamda Development της οικογένειας Λάτση, με τη συμμετοχή άλλων 18 εταιρειών εργολαβίας, μεταξύ των οποίων και η ΜΕΤΚΑ, θυγατρική του ομίλου Μυτιληναίου. Στα περίπου 40 εργοτάξια της έκτασης περιγράφει υπερεργασία, απαξίωση των μέτρων προστασίας και εντατικοποίηση για την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, ενώ αντιπαραβάλλει τον όρο «επενδυτική προοπτική» με αυτό που αποκαλεί «σύγχρονη σκλαβιά» για τους εργαζόμενους.
Μεταξύ των περιστατικών που αναφέρονται, στις 24 Νοεμβρίου 2025 εργαζόμενος στο εργοτάξιο Riviera Galleria της ΜΕΤΚΑ κατέρρευσε και πέθανε αφού επέστρεψε σπίτι του μετά τη βάρδια. Το Σωματείο Εργαζομένων στο Ελληνικό καταγγέλλει ότι ο εργαζόμενος δούλευε σε καθεστώς 12ωρης έως 15ωρης εργασίας, το οποίο η ΜΕΤΚΑ είχε βαφτίσει «κανονικότητα».
Στις 9 Ιουνίου 2026, στο εργοτάξιο του καζίνο IRCE, υπεργολαβία της ΤΕΡΝΑ, εργάτης που δούλευε επί 10 συνεχόμενες ώρες έχασε δάχτυλα ενώ τοποθετούσε μεταλλικά φύλλα· ήταν το δεύτερο ατύχημα στην ίδια ομάδα της ίδιας βάρδιας.
Ακόμη, στις 26 Αυγούστου 2026 ένας 73χρόνος οικοδόμος πέθανε πέφτοντας από ύψος 3 έως 4 μέτρων στο φρεάτιο ανελκυστήρα νεοαναγειρόμενης τετραώροφης πολυκατοικίας στο Ελληνικό. Η ανακοίνωση σημειώνει ότι η θερμοκρασία έφτανε τους 38 και πλέον βαθμούς και ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί εξέταζαν αν η θερμική εξάντληση προκάλεσε την πτώση.
Ο Ρουβίκωνας υποστηρίζει ότι αν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί λειτουργούσαν ουσιαστικά και όχι «πυροσβεστικά», θα είχαν εντοπίσει την απαξίωση των μέτρων προστασίας και θα είχαν απαγορεύσει την εργασία ενός 73χρόνου κάτω από αυτές τις συνθήκες. Χαρακτηρίζει τη σειρά των γεγονότων «ομολογία» ότι ο έλεγχος λειτουργεί ως «κοντέρ θυμάτων» και τίποτα άλλο.
Στην καταληκτική της ρητορική, η συλλογικότητα περιγράφει το έργο ως μια «Ριβιέρα βαμμένη με το αίμα» των εργατών και προειδοποιεί ότι οι υποσχόμενες νέες θέσεις εργασίας θα μεταφραστούν σε περισσότερους νεκρούς και τραυματισμένους, με 13ώρα και εκδουλεύσεις μετά την παράδοση του έργου. Δηλώνει ότι «καμία εργοδοτική δολοφονία δεν θα μείνει αναπάντητη» και καλεί σε οργάνωση και αγώνα έως ότου οι χώροι εργασίας πάψουν να είναι «παγίδες θανάτου».
Σχόλια