Η Ταϊβάν έφερε στο προσκήνιο του παγκόσμιου διαλόγου για το βασικό εισόδημα μια σειρά από συγκεκριμένες ερευνητικές προτάσεις και πιλοτικά σχέδια. Στο ετήσιο συνέδριο του Δικτύου Βασικού Εισοδήματος Γης (BIEN), που πραγματοποιήθηκε το 2026 στο Τορόντο του Καναδά με σχεδόν 700 συμμετέχοντες από περισσότερες από 30 χώρες και συνολικά 150 υποβολές και παρουσιάσεις προτάσεων, η ομάδα UBI Taiwan παρουσίασε εργασίες που καλύπτουν από το νεανικό εισόδημα και τα τοπικά πειράματα έως την προστασία ευάλωτων ομάδων, τη συνεργασία με επιχειρήσεις και τη διακυβέρνηση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Ο πρόεδρος του UBI Taiwan, Τζια-Κουάν Σου (Jia-Kuan Su), ανακοίνωσε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου ότι η οργάνωση σχεδιάζει να μετατραπεί σε think tank πολιτικής, με στόχο να προσφέρει συγκεκριμένα σημεία αναφοράς για τον σχεδιασμό του ταϊβανέζικου κοινωνικού διχτυού ασφαλείας μέσα από έρευνα πολιτικής, οικονομικούς υπολογισμούς, αξιολόγηση τοπικών πιλοτικών προγραμμάτων, συνεργασίες με επιχειρήσεις και διεθνείς ανταλλαγές.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο ερευνητής πολιτικής Πινγκ-Γιου Λιν (Ping-Yu Lin) παρουσίασε μια πρόταση για «βασικό εισόδημα νέων ειδικά για την Ταϊβάν», η οποία ξεκινά από την οικονομική ασφάλεια των νέων και περιλαμβάνει εισοδηματική στήριξη, φορολογικές μεταρρυθμίσεις και σχεδιασμό πηγών χρηματοδότησης, επιχειρώντας να μετατρέψει το βασικό εισόδημα από ιδεολογική πρόταση σε εξετάσιμο σχέδιο πολιτικής.
Σε τοπικό επίπεδο, η ερευνήτρια Χουάνγκ Γινγκ-Τζιέ παρουσίασε ένα πλαίσιο αξιολόγησης πιλοτικού προγράμματος με επίκεντρο την κομητεία Γιουνλίν. Η έρευνα αναλύει τις συμπληρωματικές οικονομικές δομές των πόλεων Ντουλιού, Χουγουέι και Μπεϊγκάνγκ και εξετάζει έναν μηχανισμό παροχής μετρητών με σταδιακή κατάργηση (phase-out), προκειμένου να μειωθεί ο λεγόμενος «γκρεμός προνοιακών παροχών» και να υπάρξει ομαλή σύνδεση με το υφιστάμενο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.
Παράλληλα, η ερευνήτρια Τζόις (Joyce) εισήγαγε ένα πλαίσιο ανάλυσης βασισμένο στη Συστημική Δυναμική, εξετάζοντας πώς το βασικό εισόδημα, αν αντιμετωπιστεί ως μακροπρόθεσμη κοινωνική υποδομή, θα μπορούσε να επηρεάσει μέσα από διαφορετικούς διαύλους ανάδρασης την οικονομική ζωτικότητα, τη μετάβαση στην εργασία, την ψυχική υγεία και την κοινωνική συμμετοχή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η πρόταση «αρχιτεκτονικής τριών επιπέδων» για άτομα με αναπηρία, που παρουσίασε ο ερευνητής Γου Τζι-Γουέι. Το πλαίσιο αυτό προτείνει ένα ισότιμο βασικό εισόδημα ως κοινή βάση για όλους, πρόσθετη χρηματική στήριξη για το επιπλέον κόστος ζωής των ατόμων με αναπηρία και παράλληλη παροχή δημόσιων υπηρεσιών και πόρων υποστήριξης, επιχειρώντας να γεφυρώσει την ένταση ανάμεσα στην καθολική, ισότιμη καταβολή και τις ειδικές πρόσθετες ανάγκες.
Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, η ερευνήτρια Γουέν-Σιν Σουνγκ (Wen-Hsin Sung) εξέτασε την πρόσφατη εμπειρία της Ταϊβάν με καταβολές μετρητών: τα προγράμματα στήριξης κατά την πανδημία, τα κουπόνια τόνωσης της οικονομίας και τις δύο καθολικές διανομές μετρητών του 2023 και του 2025, οι οποίες σημείωσαν ποσοστά λήψης άνω του 99%. Σύμφωνα με την ερευνήτρια, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν το κράτος μπορεί να διανείμει χρήματα, αλλά γιατί τα διανέμει, ποια διαρθρωτικά προβλήματα θέλει να λύσει και πώς η πολιτική αυτή μπορεί να ενταχθεί σε έναν πληρέστερο σχεδιασμό μακροπρόθεσμης εισοδηματικής ασφάλειας.
Η διάσταση της τεχνητής νοημοσύνης κατέλαβε σημαντικό μέρος του διαλόγου. Ο βουλευτής Τζου-Τσουν Κο υποστήριξε ότι, αν η γενική τεχνητή νοημοσύνη (AGI) οδηγήσει σε υψηλή παραγωγικότητα και σε μια «εποχή αφθονίας», το ίδιο το περιεχόμενο του βασικού εισοδήματος θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί. Αναφέρθηκε στο όραμα του «Καθολικού Βασικού AI» (Universal Basic AI), δηλαδή της ισότιμης πρόσβασης των πολιτών σε υπολογιστική ισχύ και παραγωγική ικανότητα τεχνητής νοημοσύνης, και πρότεινε την ιδέα ενός «AI Coin» ως τεχνικού μηχανισμού διανομής, ώστε τα οφέλη της αυξανόμενης παραγωγικότητας να μοιράζονται σε ολόκληρη την κοινωνία.
Στο πεδίο της επιχειρηματικής πρακτικής, ο Πιν-Ι Λι (Pin-I Lee) παρουσίασε το «Σχέδιο Επανασχεδιασμού Ζωής» που υλοποιείται σε συνεργασία με τη χρηματοοικονομική μάρκα JUJI της εταιρείας Gogolook. Πρόκειται για ένα πείραμα βασικού εισοδήματος που χρηματοδοτείται από επιχειρηματικούς πόρους: κάθε μήνα παρέχεται χωρίς όρους μια σταθερή οικονομική στήριξη, ενώ οι ερευνητές παρατηρούν πώς το σταθερό εισόδημα επηρεάζει την εργασία, το οικονομικό άγχος και τις επιλογές ζωής των συμμετεχόντων. Ο Λι έθεσε επίσης το ερώτημα αν οι επιχειρήσεις μπορούν να υπερβούν την παραδοσιακή φιλανθρωπία ή τις εφάπαξ δωρεές και να αξιοποιήσουν τις βασικές επιχειρηματικές τους ικανότητες για κοινωνική καινοτομία, δημιουργώντας ένα βιώσιμο μοντέλο που συνδυάζει κοινωνικό αντίκτυπο, διαφοροποίηση μάρκας και εμπορική βιωσιμότητα.
Το δεύτερο μισό του φόρουμ ανέλαβαν νέοι ερευνητές από την εκπαιδευτική οργάνωση Ascent Academy. Η Σοφία Τσανγκ (Sophia Chang) εξέτασε την ένταση ανάμεσα στα επιδόματα σταθερής απασχόλησης και την εκ των προτέρων οικονομική στήριξη στις πολιτικές απασχόλησης των νέων στην Ταϊβάν. Ο Άντριου Τσανγκ (Andrew Chang) ανέλυσε περιπτώσεις από τη Νότια Ασία, συγκρίνοντας τα υπό όρους χρηματικά επιδόματα (CCT) με τα άνευ όρων (UCT) ως προς την πρόληψη της παιδικής εργασίας και την ενίσχυση της εκπαιδευτικής συμμετοχής. Η Γουέν-Σουάν Τζονγκ (Wen-Xuan Zhong) παρουσίασε μια διερευνητική έρευνα με ερωτηματολόγια για την πιθανή σχέση ανάμεσα στο άγχος απώλειας θέσεων εργασίας λόγω τεχνητής νοημοσύνης και την υποστήριξη του κοινού προς το βασικό εισόδημα. Οι τρεις νέοι ερευνητές, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, δεν προϋπέθεσαν μία μόνο σωστή απάντηση πολιτικής, αλλά ξεκίνησαν από τα δεδομένα και τους περιορισμούς της έρευνάς τους.
Στο τέλος του φόρουμ, ο πρόεδρος του UBI Taiwan ανακοίνωσε ότι η οργάνωση σχεδιάζει να διοργανώσει τον Ιούνιο του 2027 στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν μια «Σύνοδο Κορυφής για το Βασικό Εισόδημα Ινδοειρηνικού». Η σύνοδος αναμένεται να συγκεντρώσει διεθνείς ερευνητές του βασικού εισοδήματος, φορείς υλοποίησης από την περιοχή, διαμορφωτές πολιτικής, επιχειρήσεις και νεανικές κοινότητες, ενώ προβλέπεται να δημοσιευθεί μια «Λευκή Βίβλος για το Νεανικό Βασικό Εισόδημα στην Ταϊβάν». Στόχος είναι η διεθνής συζήτηση που ξεκίνησε στο Τορόντο να επιστρέψει στην Ταϊβάν και να συνδεθεί με τον δημόσιο διάλογο ενόψει των εθνικών εκλογών του 2028.
Τοπικά πιλοτικά προγράμματα, επιχειρηματικά πειράματα, αναλύσεις συστημάτων και νεανικές έρευνες συνθέτουν μια εικόνα στην οποία το ερώτημα είναι πώς μπορεί να σχεδιαστεί ένα καθολικό εισόδημα ώστε να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα διαρθρωτικά προβλήματα: τη στασιμότητα των μισθών των νέων, τους «γκρεμούς» του προνοιακού συστήματος, τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και την άνιση κατανομή των κερδών από την τεχνητή νοημοσύνη.
Σχόλια